Tolkien i C. S. Lewis. Historia niezwykłej przyjaźni - Colin Duriez

 Tolkien i Lewis - znani są na całym świecie jako literackie supergwiazdy - twórcy Śródziemia i Narnii. Obydwaj odgrywali pierwszoplanową rolę w nieformalnej literackiej grupie działającej w Oxfordzie - The Inklings. Jakie były ich relacje? Co umacniało burzliwą przyjaźń tych znakomitych pisarzy?
Książka Durieza zgłębia ich wspólne losy, odkrywając przed czytelnikiem niezwykły świat wielkich pisarzy, których przyjaźń trwała, przeżywając wzloty i upadki, aż do śmierci Lewisa w 1963 roku.

 C. S. Lewis recenzując "Władcę pierścieni" Tolkiena skupił się na próbie wykładni znaczenia i funkcji literatury fantastycznej. Autor recenzji określa "wymyślone stworzenia" pojawiające się w powieści swojego przyjaciela "widzialnymi duszami", po czym zmierza do próby odnalezienia relacji między baśnią, fantastyką a rzeczywistością: 

 A człowiek w ogólności, Człowiek zmagający się z wszechświatem? Czyż w ogóle go dostrzegamy, jeśli nie zauważymy, że jest niczym bohater baśni? Wartość mitu polega na tym, że czerpie ze wszystkiego, co znamy, przywracając wszystkiemu bogactwo znaczeń, które było ukryte pod „zasłoną znajomego”. […] Umieszczając w micie chleb, złoto, konia, jabłko, drogę, nie wycofujemy się z rzeczywistości, ale odkrywamy ją na nowo.

Źródło: Cyt. za: C. Duriez, Tolkien i C. S. Lewis. Historia niezwykłej przyjaźni, przeł. A. Rudnik, Kraków 2011, s. 234. Wszystkie cytaty pochodzą z książki Durieza; w nawiasie podaję numer strony.

Książka Tolkien i C.S. Lewis. Historia niezwykłej przyjaźni stanowi wyjątkowe studium oscylujące wokół nieprzeciętnej relacji dwóch autorów, których dzieła zapadły w serca całej rzeszy fanów.  Studium to odwołuje się do obszernej i precyzyjnie wyselekcjonowanej pod kątem rzetelności zebranych faktów literatury przedmiotu, która stanowi także odrębny obszar zachęcający do dalszych poszukiwań. Miłośnicy twórczości obu Panów będą zachwyceni niniejszą pozycją, gdyż stanowi ona nie tylko opis przyjacielskiej, acz burzliwej przyjaźni obu autorów, ale także filozoficzne ujęcie ich sposobów odbierania sztuki literackiej, fantastyki, a nawet samej rzeczywistości, która w zasadzie scala to wszystko w kompatybilną całość. Osobiście odkryłam wiele interesujących kwestii związanych z postrzeganiem i analizowaniem rzeczywistości przez Lewisa i Tolkiena. Zachęcona tym na pewno sięgnę po książki Lewisa poświęcone filozoficzno-teologicznym wywodom. 

http://engint.blogspot.com/2011/01/cs-lewis-and-tolkien-friendship.html

  Autor książki bardzo umiejętnie ukazał wzajemne wpływy w twórczości obu autorów. Podkreślając, że bez Tolkiena nie mielibyśmy przyjemności poznać tajemniczej Narnii, a bez wpływu Lewisa "Władca pierścieni" nie ukazałby się drukiem. 

Książka jest stosunkowo trudna w odbiorze, więc nie czyta się jej od deski do deski, ale bez wątpienia jest to jej atutem, gdyż pełni rolę nie tylko kopalni wiedzy, ale także studni pełnej skłaniających do refleksji zagadnień o charakterze teologicznym i filozoficznym.

Polecam serdecznie!

Tolkien i C. S. Lewis. Historia niezwykłej przyjaźni, Colin Duriez, Wydawnictwo M, 2011.

Za książkę serdecznie dziękuję Wydawnictwu M:

Ciemne postacie w historii Kościoła. Mity, kłamstwa i legendy - M. Hesemann

Książka ma na celu weryfikację mitów, czarnych legend i pogłosek, które przez lata rozpowszechniały się wpływając na obraz Kościoła w świadomości ludzi. Autor stara się w sposób obiektywny ukazywać fakty dotyczące najbardziej popularnych opowieści związanych z historią kościoła katolickiego i sprawdzać na podstawie źródeł historycznych, skąd się wywodzą poszczególne legendy i czy mają w sobie przysłowiowe ziarno prawdy.

"Czasami można odnieść wrażenie, jak gdyby cała gałąź przemysłu utrzymywała się z tworzenia alternatywnej historii chrześcijaństwa, mającej wprawdzie niewiele wspólnego z rzeczywistością, lecz za to znakomicie spełniającej swoją funkcję w codzienności".

Michael Hesemann to urodzony w Düsseldorfie niemiecki historyk i publicysta. Absolwent historii, antropologii kulturowej, literaturoznawstwa i dziennikarstwa. Jest autorem ponad trzydziestu książek nawiązujących do historii Kościoła katolickiego. Autor oprócz tematyki związanej z Kościołem i jego historią zajmuje się również religijnym obliczem hitleryzmu. Można więc przyznać, że autor jest osobą kompetentną do przeprowadzenia tak niebezpiecznych merytorycznie analiz i na dodatek wyciągania z nich  wniosków. Książka, którą mam przyjemność recenzować jest publikacją o charakterze popularnonaukowym. Została ona podzielona w sposób hierarchiczny na dwadzieścia różnych tematów związanych ze spekulacjami na temat danych wydarzeń historycznych w kontekście chrześcijaństwa, lub kościoła katolickiego. Autor wychodzi z założenia, że kultura w miarę upływu lat ukształtowała w świadomości ludzi różne kontrowersyjne przekonania, które często opierają się zaledwie na spekulacjach. Postawił więc sobie za wyzwanie oddzielenie mitów i legend od prawdy historycznej.

Publikacja M. Hesemanna jest interesują nie tyle ze względu na możliwość, jaką daje czytelnikowi w kwestii konfrontacji własnych przekonań z przedłożonymi faktami, ale przede wszystkim ze względu na poruszone w niej kwestie, o których wielu z nas zapewne nie ma pojęcia. Moim zdaniem książka ta ma sporą wartość informacyjną w aspektach wydarzeń i postaci historycznych. Z kolei szczerze mówiąc nie wydaje mi się, by ujawniała lub obalała dane teorie spiskowe, gdyż de facto w wielu kwestiach brakuje dowodów. Ale jest to oczywiście relacja ambiwalentna. W książce znaleźć można analizę takich postaci jak Maria Magdalena, papieżyca Joanna, Giordano Bruno czy Leonardo Da Vinci. Na dodatek autor odnosi się także do wielu historycznych wydarzeń takich jak inkwizycja, wyprawy krzyżowe czy polowania na czarownice. Nie zabraknie również stosunkowo współczesnych tematów, takich jak odnalezienie zwojów z Qumran czy pontyfikat papieża Jana Pawła I. Jak widać przekrój przez kolejne epoki chrześcijaństwa jest obszerny, a co za tym idzie każdy znajdzie w książce temat, który go zainteresuje. Niewątpliwym atutem książki są fragmenty książki, w których przedstawiona została wiedza historyczna.

"Ciemne postacie w historii Kościoła. Mity, kłamstwa, legendy" to publikacja dla szerokiego grona odbiorców, która skłania do dyskusji, a może nawet do refleksji. Mnie najbardziej jednak skłoniła do przeprowadzenia prywatnego śledztwa w zakresie niektórych źródeł historycznych. Czy niniejsze opracowanie jest obiektywne? Myślę, że każdy czytelnik musi sam to zweryfikować we własnym zakresie. Zachęcam do lektury, bo warto czytać książki, które skłaniają do dalszych poszukiwań i sprawdzania podanych w nich informacji, a także tego co do tej pory wydawało nam się, że wiemy na pewno.

Ciemne postacie w historii Kościoła. Mity, kłamstwa i legendy, M. Hesemann, Wydawnictwo M, Kraków 2013

Za książkę serdecznie dziękuję Wydawnictwu M.

Zderzenie legend z faktami historycznymi, odpowiedzi na pytanie, co kryje się za wyolbrzymianymi nierzadko skandalami, związanymi z templariuszami, papieżycą Joanną i innymi domniemanymi ciemnymi postaciami Kościoła. Mity, kłamstwa, czarne legendy i teorie spiskowe, często bardziej fascynujące niż banalna, rozczarowująca prawda.

Czytaj więcej na http://fakty.interia.pl/news-ciemne-postacie-w-historii-kosciola-mity-klamstwa-i-legendy,nId,1026896?utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=firefox

Zderzenie legend z faktami historycznymi, odpowiedzi na pytanie, co kryje się za wyolbrzymianymi nierzadko skandalami, związanymi z templariuszami, papieżycą Joanną i innymi domniemanymi ciemnymi postaciami Kościoła. Mity, kłamstwa, czarne legendy i teorie spiskowe, często bardziej fascynujące niż banalna, rozczarowująca prawda.

Czytaj więcej na http://fakty.interia.pl/news-ciemne-postacie-w-historii-kosciola-mity-klamstwa-i-legendy,nId,1026896?utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=firefox

Zderzenie legend z faktami historycznymi, odpowiedzi na pytanie, co kryje się za wyolbrzymianymi nierzadko skandalami, związanymi z templariuszami, papieżycą Joanną i innymi domniemanymi ciemnymi postaciami Kościoła. Mity, kłamstwa, czarne legendy i teorie spiskowe, często bardziej fascynujące niż banalna, rozczarowująca prawda.

Czytaj więcej na http://fakty.interia.pl/news-ciemne-postacie-w-historii-kosciola-mity-klamstwa-i-legendy,nId,1026896?utm_source=paste&utm_medium=paste&utm_campaign=firefox

Iwona Kienzler - Miłości polskich królowych i księżniczek

Książka o charakterze niebagatelnym, bowiem poruszającym kwestie uczuć, romansów, a nawet intryg miłosnych czy skandali polskich królowych i księżniczek z dynastii Piastów i Jagiellonów. Poznajemy ich losy w kontekście życia uczuciowego i emocjonalnego, które czasem wywierało wpływ nie tylko na nie same, ale również na losy całego kraju.

Losy zarówno prywatne jak i polityczne polskich królów i książąt interesują czytelników od dawien dawna, bowiem zamierzchłe czasy pociągają nas swoją tajemniczością. Czytając o nich, poznając ich życie i obyczaje staramy sobie wyobrazić siebie na ich miejscu i odnieść ich życie do współczesnej rzeczywistości kulturowej. Jednakże kwestie związane z życiem polskich księżniczek i królowych osnute są niejako mgiełką tajemniczości. Nie znamy ich konkretnych losów, a jedynie drobne (zwykle mało znaczące) urywki wiedzy historycznej na temat ich życia w kontekście politycznym. Zapominamy, że przecież za każdym wielkim mężczyzną stoi zazwyczaj mądra i wyjątkowa kobieta, która ma niebagatelny wpływ na jego życie, decyzje, a czasem nawet historię całego kraju lub jego regionów. Żony polskich królów i książąt miały na nich nie tylko wpływ dzięki tak zwanym „kobiecym sztuczkom”, ale przede wszystkim mądrości, sprytowi i własnym ambicjom (być może czasem nazbyt wygórowanym), czego dowodzą fakty przytoczone przez autorkę publikacji. Losy żon władców polskich były zwykle nie do pozazdroszczenia wbrew powszechnemu myśleniu o nich, jako o księżniczkach prowadzących beztroskie życie. W czasach Piastów i Jagiellonów kobiety traktowane były marginalnie, bowiem jedynie jako swoisty dodatek do mężczyzny, jego niezbyt istotna ozdoba, lub karta przetargowa, gdy niezbędne było zawarcie sojuszu politycznego. Takie informacje są zazwyczaj skrzętnie pomijane w wszelakich podręcznikach czy opracowaniach historycznych, czego skutkiem jest brak świadomości o zasługach małżonek władców. Dlatego publikacja Iwony Kienzler jest niejako lekturą obowiązkową, a przynajmniej interesującym uzupełnieniem wiedzy historycznej i obyczajowej o zamierzchłych czasach.

Autorka zebrała i poddała wnikliwej analizie materiały i źródła historyczne na podstawie, których powstało niniejsze opracowanie. Zebrane w niej zostały zarówno fakty z życia najważniejszych kobiet w historii Polski, ale również informacje o ówczesnej obyczajowości. A wszystko to zostało osadzone w rzeczywistości wydarzeń historycznych i opatrzone ciekawą narracją. Autorka, która jest również narratorem, doskonale prowadzi czytelnika przez poszczególne życiorysy. Natomiast czytelnik dzięki swobodzie językowej ma wrażenie, że czyta wciągające opowiastki fikcyjne, od których nie sposób się oderwać. Iwona Kienzler dokonała wybitnego wyboru ciekawych postaci historycznych, a ich uczucia i namiętności przedstawiła na tle rzeczywistych dworskich intryg i polityki. Dopóki nie przeczytałam niniejszej pozycji nie przypuszczałam nawet, że możliwe jest tak ciekawe przedstawienie rzeczywistości historycznej tego okresu.

Książka jest swoistym połączeniem podręcznika do historii i zbioru opowiadań opartych na autentycznych źródłach historycznych. Dowiadujemy się z niej wielu istotnych informacji na temat sojuszów w naszym kraju, kwestiach dynastycznych, politycznych i upodobaniach władców, ale przede wszystkim poznajemy losy i emocje niezwykłych postaci kobiecych. Przedstawione postaci zostały ujęte z tak życiowej perspektywy, że zupełnie zatraca się granica różnic między pokoleniami. Bowiem poznając ich stany emocjonalne, oczekiwania, reakcje wobec otaczającej je rzeczywistości, przekonujemy się, jak niewiele różnią się od współczesnych kobiet. Różnica drzemie jedynie w kwestii wolności wyboru i obyczajów. Warto więc sięgnąć po tę książkę nie tylko po to, by spędzić czas na przyjemnej lekturze, ale także by niejako wczuć się w losy poprzednich pokoleń. A przy okazji mamy także szansę, by w przystępny sposób przyswoić sobie podstawowa wiedzę historyczną o dynastiach Piastów i Jagiellonów.

Iwona Kienzler, Miłości polskich królowych i księżniczek. Czas Piastów i Jagiellonów, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2012